Sin City (Frank Miller, Robert Rodriguez og Quentin Tarantino: 2005) - 4. apríl 2005
Sá Sin City með Anettu og Kristjáni.
Sá Sin City með Anettu og Kristjáni.
Sá Lost Highway með Linditu og Alexander.
Fór með Huldu Elíru og Mirjam á Robots.
Sá Memento aftur með Lúlla, Áslaugu og Amöndu.
Sá nýju “Bruce Willis” myndina; Hostage.
Sá Levity en það er mynd sem Árni Svanur VERÐUR að sjá.
Sá Hotel Rwanda með vini mínum Sal.
Fór með mömmu og Brynjari á Der Untergang en hún var tilnefnd til óskarsverðlauna sem besta erlenda myndin.
Horfði á Nine 1/2 Weeks með Linditu.
Það var nú kominn tími á að ég horfði á The Asphalt Jungle. Það er varla að maður þorði að viðurkenna að maður hafði ekki séð hana. Föstudagurinn langi er líklega tilvalinn til að horfa á film noir mynd.
Sá loksins Stir of Echoes en ég hafði heyrt margt gott um hana.
Jæja þá hefst ég aftur handa við að skrá niður áhorf mitt, eftir LANGT hlé. Þetta er fyrst og fremst gert fyrir Árna Svan, minn kæra vin. Í dag horfði ég aftur á The Matrix Reloaded (Andy & Larry Wachowski2003).
Horfði á Xingfu shiguang (eða Gleðistundir eins og hún myndi líklega heita á Íslensku) eftir meistara Yimou Zhang.
Árið 1928 er líklega það besta í kvikmyndasögunni. Margar af bestu myndum sögunnar voru gerðar á því ári, enda hápunktur þöglumyndanna. Ég sá eina slíka í dag, The Garden of Eden í leikstjórn Lewis Milestone með Corinne Griffith í aðalhlutverki.