Eftir harða samninga neyðist ríkisstjórnin til að semja við Breta um sömu meðferð
Íslendinga og útlendinga. Hún hefur aðeins efni á því á einn hátt: Svíkja loforð
sitt um að vernda allt sparifé Íslendinga. - www.jonas.is. 8.11.2026
Ég er hræddur um að Jónas Kristjánsson muni reynast sannspár. Davíð Oddsson sagði í frægu
Kastljósviðtali, að ríkið muni ekki greiða skuldir óreiðumanna. Árni M. Matthíesen
innsigldi örlög Kaupþings, með lítt ígrunduðu tali á örlagastundu. Eitt símtal. Eitt
sjónvarpsviðtal. Nokkrir andardrættir skildu milli feigs og ófeigs. Loose lips sink
ships, sögðu Bretar í seinna stríði.
Bresku ráðherrarnir Darling og Brown voru búnir undir hið versta. Þegar stefndi í það sem
þeir óttuðust, gerðu þeir íslensk stjórnvöld heimaskítmát. Ekki að ég afsaki gjörðir
þeirra, þær voru óvægnar, fullar hörku. Ég skil þá hinsvegar. Málið er nefnilega, að
ákveðna hluti gerir maður bara ekki.
Til dæmis, að stunda kennitölusvindl, ef maður vill halda viðskiptavinum og
viðskiptavild.
Til dæmis, að mismuna eftir litarhætti, trú, stjórnmálaskoðun eða þjóðerni.
Sérstaklega ef maður er banki. Hvað er hægt að segja um gjaldþrota banka, sem greiddi
sparifjáreigendum á Selfossi allt sitt, en hinum bara eftir hendinni? Ekki mjög svalt.
Íslensk stjórnvöld tróðu æru þjóðarinnar í botnlausa hít. Til hvers? Af því að
sannleikurinn var of sársaukafullur þegar hann blasti við. Þeir kusu að upplýsa okkur í
hómópatískum skömmtum. Halda að okkur tálsýnum. Róa á gamalkunn mið. Þetta reddast,
segja þeir.
Ég held að bjartsýnistal og aðgerðir stjórnvalda undanfarna tvo mánuði séu yfirklór.
Klúður og kippir sem þjóna eingöngu því að halda völdum. Hvaða vitfirringur mun nú trúa
íslenskum bankamönnum? Þeir sömu komu þjóðinni á kaldan klaka með glannaskap sínum, eru
enn við völd! Hver getur trúað stjórnvöldum sem sváfu á verðinum? Sem vísvitandi spilltu
æru þjóðarinnar bara til að fá að sitja við völd örlítið lengur?
Íris Erlingsdóttir kallar þetta innistæðulaust oflæti, í grein í Mbl. í dag. Ég er
sammála henni, þegar hún segir að íslensk stjórnvöld hafa sýnt og sannað einn hlut.
Þeim er ekki treystandi fyrir tómum sparibauk.
Ef við viljum að okkur sé treyst verðum við að sýna að við kunnum að taka sinnaskiptum.
Ef núverandi banka- og stjórnvöld geta það ekki, verða þau að víkja.
Eða með orðum Ólínu Þorvaldsdóttur:
Burt með spillingarliðið, hvar í flokki sem það stendur.