carlos.annáll.is

AnnállFræðiHeimurSjálfiðTækni
  • Annálar

    • Annáll.is
    • Different Waters
    • Menntun 2.0
    • Stories and stuff
    • Tumi Ferrer
    • Tumi Karlsson
  • Tenglar

    • Annáll.is
    • Áföll
    • Bjöllupartar
    • Borgaskóli
    • Einelti
    • Fullorðinsfræði
    • Hraunavinir
    • Hugarkort
    • Meistaranemi
    • Mindmeister
    • Speaking of Faith
    • Vox academica
  • Eldri færslur

  • Leit

Lending á súpuskál

14.14 16/1/09 - 0 ath.

Eitt orð - Dísus!

Fengið frá veffara

Vinsælasta bloggið

16.14 31/12/08 + 3 ath.

blogg.gattin.is 31.12.2025 kl. 16

Gaman að sjá hvað þarf til að ná því að verða vinsælasti bloggarinn á Blogggáttinni, blogga nógu oft á dag. Kannski formúla Jónasar Kristjánssonar um blogg sé það sem blífur, vilji maður skora á þeim vettvangi. Innan um þá sem slóu í truntuna á síðustu dögum, eru sannkallaðir ofurbloggarar eins og Lára Hanna sem hefur innihald, lesendur og athugasemdir umfram fjölda pósta.

Of gott

19.01 13/11/08 - 0 ath.

til að vera satt? Hef notað systurfyrirtækið með góðum árangri. Þetta virðist betra, ef eitthvað er.

Web Hosting by Host Monster.

Fyrir aldarfjórðungi

12.00 8/8/08 - 0 ath.

Leiðin til iPhone lá eins og svo margt annað frá stóru, þungu, plastdóti yfir í nýjaldarefni og visst “cool”. Mac-essentials.de birti gamla auglýsingu frá þeim tíma sem farsímar líktust drykkjarfernum, eins og einn RkÍ félaga minna komst svo vel að orði fyrir tíu árum síðan.

Þýðing (ekki lesa fyrr en myndbandið er runnið sitt skeið). Áfram…

Nýr vefur - tengdur Flickr

18.46 1/8/08 + 1 ath.


Setti upp nýjan Wordpressvef fyrir Hraunavini. Byrjaði um kaffileytið í gær og vann að þessu í nokkra tíma í dag milli þess sem ég bakaði 5 kg af rúgbrauði og þvoði þvott. Blessaður heimilisiðnaðurinn er farinn að taka á sig klassíska mynd - vefnaður, brauðbakstur … Áfram…

Flickr

11.11 30/7/08 + 1 ath.

This is a test post from flickr, a fancy photo sharing thing. Áfram…

Höfundavörn eða ekki?

09.24 20/6/08 - 0 ath.

ccDavid Pogue, greinahöfundur NYT skrifaði áhugaverða grein (skrá sig til að lesa, kostar ekkert) í dag. Hvaða áhrif hefur það að gefa út rafræna útgáfu prentverka sinna? Eykur það söluna, hefur það engin áhrif eða eyðileggur það fyrir sölunni af því að fólk deilir hugverkum ókeypis (=stelur) eins og að drekka vatn?

Í einskonar svari veltir John Caddell upp spurningunni um það hverjir hafa tekjur af rafrænni útgáfu. Svar hans er:

  • Digital distributors (i.e., ISPs like Comcast) make money through subscriptions
  • Directories and aggregators (like Google) make money through advertising
  • Creators make… nothing?

Hann segir að ef svo fer að höfundar fái eingreiðslu fyrir verk sín óháð sölu þá sé það í hag þeirra að snúa sér að því sem auðveldar þeim að greiða húsnæðislánin.

Mér sýnist ljóst af þessu að eingöngu þeir sem fá greitt annars staðar frá en af sölu verka sinna hafi ráð á að gefa verkin sín út rafrænt, annaðhvort sem hluti starfs síns við háskóla (TPOL) eða af fengnum styrk frá opinberum stofnunum eða einkaaðilum.

Myndin hér fyrir ofan er tekin af vef Creative Commons og er kápa tónlistardisks, sem öllum er frjálst að sækja og dreifa

Makkinn er kaþólskur

09.38 8/6/08 - 0 ath.

Windows anglíkanskt, DOS er mótmælandi og vélamálið, sem er undir öllu, er kabbalístískt og talmúdískt, gyðingatrúar …

Uberto Eco um hið heilaga stríð í tölvuheiminum, greinin er frá 1994. Heimurinn er enn klofinn í þessar tvær fylkingar … og allir nota Linux á einn eða annan hátt.

Reglusiðfræði og myndugleiki í tölvunotkun

11.21 17/5/08 + 2 ath.

Ég ræddi spurningar fyrri færslu við Skúla Pálsson, samkennara minn í Smáraskóla, en hann er heimspekimenntaður og einn af þeim kennurum sem ég vildi líkjast.

Hann benti mér á að reglusiðfræði er auðveld og hagnýt, að auðvelt sé að læra “geðorðin tíu”, “netreglurnar fimm” og síðan bætti ég við “tvíþætta kærleiksboðorðið”, enda prestslærður.

Ég spurði Skúla hinsvegar hvernig myndugur einstaklingur tæki á þessu, og hann sagði að myndugur, sjálfstæður einstaklingur fattar það að allar sjálfshjálparbækurnar kenna það sama. Þegar ég spurði hann hvernig myndugur einstaklingur verður myndugur, vitnaði hann í Aristóteles, sem sagði að dygðirnar lærði maður af fyrirmynd. Sem leiðir til svars við afar praktískri spurningu sem hér hefur verið spurð, t.d. í sambandi við leikskóla og ég spurði í ofangreindri færslu:

Hver á að kenna netsiðferði? Kennarinn, foreldrið, SAFT? Hvað er þetta netsiðferði annars, ef það þarf annars sérstaka meðferð í stofnunum og heimasíðum?

Við kennum þetta öll með fyrirmyndinni sem við setjum og með því að leyfa börnum ekki að rápa sjálfstætt á netinu (eða hanga eftirlitslaus í tölvu) fyrr en þau hafa sýnt fram á tiltekna færni, siðferðisþroska og þekkingu.

Þessu mætti ná fram með formlegum og óformlegum hætti. Hugmyndin um tölvuökuskírteinið hefur verið sett fram í íslenskum ritgerðum hér og hér, og mér sýnist tiltölulega auðvelt mál fyrir skólakerfið að kenna umgengni við internetið, höfundavarið efni o.s.frv. í lífsleikni, upplýsingatækni og tölvunotku, íslensku og alls staðar þar sem ritunar er krafist.

foreldravandamál

En fyrst og fremst verðum við, sem fullorðin erum að hafa þau bein í nefinu að hætta að umgangast tölvur eins og hentugar og ódýrar barnapíur. Slíkt leiðir bara til tölvufíknar sem, ef hugboð mitt er rétt, er einkenni á vanrækslu en ekki líffræðilegum defect.

Netsiðferði - spurningamerki

17.33 14/5/08 + 1 ath.

fréttÞegar Móses kom niður af fjallinu Hóreb (eða Sínaí) með boðorðin á steintöflum, sem Guð hafði skrifað með eigin fingri, kom hann að tjaldbúð Hebrea í upplausn heiðinnar tilbeiðslu. Honum varð svo mikið um að hann kastaði steintöflunum til jarðar og þær brotnuðu.

Að minnsta kosti náði hann athygli Hebrea með þessari “kveikju”.

Það gera “netorðin fimm“, tíu góð ráð og vefir með heilræðum kannski síður en auglýsingar sem sjokkera og ögra.

Vefsvæði eins og SAFT þjóna þó tilgangi, að sýna okkur hvernig gott er að umgangast netið. En meira þarf ef duga skal. Fimm netorð geta orðið að tíu ráðum og boðorðin tíu urðu með tímanum að 613 mizvotim eða orðum sem hjálpuðu fólki að falla ekki í þá gryfju að brjóta eitt boðorðanna af vangá.

Kannski þurfum við aðeins eitt eða tvö netorð til að ná því marki sem við viljum. Kannski þurfum við ekkert af því að við erum orðin myndugt fólk sem kann fótum sínum forráð. Nei annars, við erum ekki alveg svo tilbúin enn, eða hvað? Við verðum að átta okkur á því að smættun netsiðferðis í eitthvað sem er lítil, auðgleypanleg pilla eða stikkari leiðir til þess að siðfræðin verður eldhúsvaskur, fer leið gyðinga og boðorðanna.

Spurningin um netsiðferðið er með öðrum orðum orðin jafngömul mannkyni. Það að við lifum í tveimur heimum er hinsvegar vandamál sem við verðum að verða fær um að leysa. Aðgreiningur kjötheima og sýndarheima er álíka gagnlegur mannlegu lífi og aðgreining himnaríkis og þessa lífs. Í besta falli á setningin “you’ll get pie in the sky when you die” og ópíum fólksins við netsiðferðið ef það er eitthvað annað en almennt siðferði okkar.

Móses þurfti að trítla aftur upp á fjall, eftir að kom reglu á tjaldbúðina. Í þetta sinn skrifaði hann sjálfur á steintöflurnar. Hvort síðari útgáfan hafi verið öðruvísi en sú fyrri, skal ósagt látið. Vonum að allir hafi lært af reynslunni.

Ég hugsa að netsiðferði þurfi að lærast “ad hoc” og í samfélagi. Sagan af Móse og steintöflunum sýnir okkur að netsiðferðið lærist ekki meðan við, fullorðna fólkið eru upp á fjalli og krakkarnir sjálfum sér nógir við tölvuna.

Ég spyr því núna: hver á að kenna netsiðferði? Kennarinn, foreldrið, SAFT? Hvað er þetta netsiðferði annars, ef það þarf annars sérstaka meðferð í stofnunum og heimasíðum?

« Fyrri færslur ·

© carlos.annáll.is · Færslur · Ummæli